.................หายไปนานมากกับการเขียนเกี่ยวกับความสุขของตัวเอง วันนี้ก็ได้ฤกษ์งามยามดีในการเขียนบรรยายที่จริงแล้วก็ต้องบอกว่ามันเป็นความสุขของเมื่อวานก่อนโน่น กับเมื่อวาน ฮ่าๆๆ พอจะรู้ใช่ไหมว่าตกลงเป็นวันไหน 555+  คือว่าได้ไปเที่ยวกับคนที่บริษัทเนื่องจากเจ้านายใจดีพาไปแล้วก็ออกเงินให้ รอมานานมากกับความใจดีของเจ้านาย ที่นานๆ ที จะมีให้เห็น 555+ พาไปเที่ยวเขาใหญ่ เด็ดสุดของทริปนี่น่าจะเป็นการเป็นเล่นสวนสนุกที่กรีนเนอรี่ ปาร์ค ชื่อประมาณเนี้ย จำไม่ค่อยได้ อย่างแรกที่เล่น คือ การขับสปีดเวย์ หรือโกคาร์ล แบบว่าสนุกม๊ากกกกกกกกกกกก  ขับเอามัน ชนยางกันถนนไปทั่ว ตอนแรกก็กลัว ตอนหลังก็กลัวอยู่ดี แต่ทำเท่ห์ ขับเร็ว พอเร็วเข้าก็สนุก อยากจะขับสักสิบรอบ แต่เกรงใจเงินในกระเป๋าสตางค์ ค่าเล่นก็ครั้งละ 280 บาท ครั้งละ 3 รอบสนาม มันเป็นการขับครั้งแรกในชีวิต แต่ขอบอกมันจะไม่เป็นการขับครั้งสุดท้าย เพราะมันต้องมีต่อไปเรื่อยๆ นี่ละมั่งเขาถึงเรียกว่าเสน่ห์แห่งความเร็ว พอเล่นสปีดเวย์เสร็จ ต่อไปก็จะไปเล่นเหมือน เพ๊นท์บอล แต่เขาเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าอะไรไม่รู้ ตอนแรกตั้งใจสุดๆ ว่าต้องเล่นให้ได้ แต่พอไปสนามจริง เจอเจ้าหน้าที่ในการสอนเล่นอธิบายการเล่น และยิงปืนให้ดู แล้วบอกว่ามันเจ็บ อะไรนะ ระยะไกล เขียวช้ำ ระยะใกล้ห้อเลือด สุดท้ายไม่มีใครเล่นเป็นเพื่อน ก็เลยต้องพับโครงการเก็บ รอโอกาสหน้ามีคนใจกล้าเล่นเป็นเพื่อนแล้วค่อยว่ากันใหม่  เลยไปต่อที่ เอทีวี อันนี้ก็ประทับใจมากเหมือนกัน เหมือนเดิมตอนแรกก็กลัวแต่ก็ทำเท่ห์ขับเร็วแล้วสุดท้ายก็เหินขึ้นเนินขับต่อไปไม่ได้  ต้องเรียกเจ้าหน้าที่มาช่วย แล้วก็ไปต่อจนจบ สนุกมากกกกกกกกก  สุดท้ายก็ไปจบที่โยนโบว์ลิ่ง ล้างท่อเป็นอยู่เป็นนิจ แต่ขำๆ ไป ไม่น่าจะรุ่งในด้านนี่ กลับไปโยนเปตองน่ะ ดีที่สุดแล้ว  เดี่ยววันพรุ่งนี้จะมาเล่าต่อ เพราะวันนี้ คอมจะไม่ว่างแล้ว แต่ขอบอกมันสนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกEmbarassedCoolMoney mouth   
ภาคต่อ ของความสุขที่เขาใหญ่
................... การเล่น เครื่องเล่นทั้งวันมันเป็นอะไรที่เหนื่อยมากกกกกกกก  เพราะแต่ละอย่างที่เอ่ยไปนั้น เพิ่งเคยเล่นเป็นครั้งแรก แต่ก็ทำให้สนุกได้ อยากจะไปเล่นอีกแต่ก็คงจะหาที่ใกล้ๆ ในกรุงเทพเล่น คงไม่ไปไกลถึงเขาใหญ่หรอก เพราะแค่เดินทางก็เหนื่อยแล้ว ลืมเล่าอีกอย่างตอนกลางคืนของวันนั้นได้เจอ สน ยุกต์ ดาราช่อง 5  ขอบอกว่าหน้าตาดี พลังแสงโอโม่มากๆ  เราก็ไม่กล้าถ่ายรูปคู่ด้วยเพราะ กลัวเขาได้กลิ่นละมุด เนื่องจากดื่มไปเยอะ ต้องเนียนถ่ายหลายคนเพราะเขาจะได้ไม่ได้กลิ่นเราคนเดียว 555+  จะบอกว่าดื่มมากจนกระทั่ง CEO อึ้งไปเลย ขนาดถามกับนายเราว่าเรามีนิสัยเป็นอย่างไงทำไมดื่มเก่งจัง   ถึงขนาดตอนเช้าก็ยังถามนายเราอีกว่าเราเป็นอย่างไรบ้าง ( จะดีใจดีไหมเนี้ย ที่ผู้บริหารสนใจในตัวเรา 555+ แต่คงไม่ได้สนใจเพราะว่าจะส่งบิลมาเรียกเก็บค่าเหล้าที่หลังนะ 555+ ) พอตอนเช้าก็ได้ไปที่อุทยานเขาใหญ่ ไปไหว้เจ้าพ่อเขาใหญ่ สิ่งที่ขอเจ้าพ่อเขาใหญ่ คือ ขอให้ท่านคุ้มครองและปกป้องเขาใหญ่ให้มีความสมบูรณ์ตลอดไป ดูเป็นคนดีใช่ไหม แต่ขออย่างนั้นจริงๆ เพราะไม่รู้จะขออะไรที่ดูจะเกี่ยวข้องกับเจ้าพ่อเขาใหญ่ พอไหว้เสร็จก็ขึ้นไปต่อ ที่น้ำตกอะไรสักอย่าง ก็ไม่มีอะไรมาก น้ำเย็นเป็นปกติ ถ้าจะให้ดีกว่านี้ เจ้านายต้องปล่อยให้เล่นน้ำด้วย มันจะดีมากกกกกกกกกกกกก  แล้วก็มาต่อกันที่ไร่สุวรรณ ซื้อของฝากกลับบ้าน แล้วก็กลับบ้านอย่างเมื่อยล้าโดยสวัสดิภาพ ขอบอกว่าทริปนี้มันเด็ดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

edit @ 28 Jan 2012 21:58:37 by hAPPY

 Sealedตอนแรกว่าจะสร้างบล๊อกนี้เพื่อแชร์ความสุข เวลาย้อนกลับมาอ่านจะได้มีแต่ความสุข แต่ทำไปทำมาเวลาที่เกิดอาการ แบบว่า เซ็งจนอย่างจะร้องไห้ ก็นึกถึงบล็อกนี้ เอาเป็นว่า ขอระบายหน่อย เพื่อที่จะได้เกิดความสุขขึ้นมาบ้าง เรื่องมันมีอยู่ว่า หลังจากที่เพื่อนสมัคร ลีโอทริปให้เรา เพื่อไปเที่ยว กับเพื่อนๆ  โดยที่เราไม่รู้ตัว ก็มีปัญหาขึ้นมาว่าเราจะไปไม่ได้เนื่องจากมีปัญหาเรื่องเงิน (อาจจะดูว่างกแต่จริงๆแล้วโทรศัพท์พังพอดี เลยจะต้องเสียเงินซื้อใหม่ Surprised )  แล้วอีกอย่างต้องไปวันศุกร์ที่ต้องทำงานด้วย เราก็เลยบอกว่าติดปัญหา ซึ่งทำให้เพื่อนเกิดอารมณ์  แล้วก็มีปากเสียงนิดหน่อย (นิดหน่อยจริงๆ Foot in mouth ) แล้วก็พูดประโยคที่เราไม่ชอบขึ้นมา เราก็เกิดอาการอึ้ง กิมกี้  เราก็เลยเงียบ แล้วพอเราเงียบ เราก็ตอบไปว่า งั้นเราไป แต่พอบอกว่าเราจะไป เพื่อนดันตอบว่าถ้าไม่เต็มใจไปก็ไม่ต้องไป เราบอกว่าเราพูดคำไหนเป็นคำนั้น เราจะไป  ที่นี่เพื่อนก็บอกว่าไปคิดดูก่อน เราก็บอกว่าเราจะไป  เราจะไป เพื่อนก็เลยบอกอีกครั้งว่าไปนอนคิดดูก่อน เราก็บอกว่าอีกว่าจะไป ที่นี่เพื่อนก็เลยว่างสายเพื่อให้เราคิดดูก่อน ตอนนั้นเราคิดเลยนะ ว่ายังไงเราก็จะไปถึงจะไม่อยากไป  แต่พอสักสิบนาทีได้ เพื่อนก็ติดต่อกลับมา แต่ขอบอก เพื่อนส่งแฟนมันมาทักประเดิมก่อน เราก็จร้า กลับไป แต่ก็ได้รับความเงียบกลับมา แต่หนึ่งนาที่ต่อมาเพื่อนก็ติดต่อกลับมา ว่าขอโทษ แล้วก็อธิบายว่ารู้สึกยังไง แล้วบอกว่าเราไม่ต้องไปแล้วนะ เราก็บอกว่าไม่เป็นไร บอกอย่างเดียวว่าไม่เป็นไร พูดได้แค่นั้นจริงๆ แล้วเพื่อนก็บอกว่าแคร์ความรู้สึกเพื่อน ๆ นะ แต่คงเพราะ ว่ามันเป็นเรื่องของความรู้สึกมั่ง เราเลยพูดอะไรไม่ออกจริงๆ จะบอกว่าเราไม่ได้ขอโทษเพื่อนกลับด้วยนะ ก็บอกแล้ว ว่าพูดอะไรไม่ออกจริงๆ มันยังตือๆอยู่ แล้วเราก็เป็นคนประเภทที่ว่าถ้าไม่ได้รู้สึกว่าผิดจริงๆ เราจะไม่ขอโทษ แต่ถ้าถูกบังคับก็จะบอกว่า  "ก็รู้สึกผิดไปแล้วงัย จะให้บอกอะไรอีก" แค่นั่นจริงจริง 
ตกลงสรุปว่า 
ความสุข เท่ากับ การระบายออกเล็กๆ น้อยๆ LaughingLaughingFoot in mouthFoot in mouth

edit @ 24 Nov 2011 00:36:20 by hAPPY

ความสุข เท่ากับ ????????

posted on 08 Nov 2011 23:16 by sawitree2130
                     โว้ววววววววววววววว  วันนี้ไม่มีอะไรเด่นดวง เรื่อยๆ ตามชีวิตมนุษย์เงินเดือน มีแต่งานที่เพิ่มขึ้น สนุกสุดๆเลยล่ะกับการทำงาน (พูดไปน้ำตาจะไหล)  Tongue out   วันนี้เพื่อนที่ไม่คิดว่าจะได้คุยกัน ก็ได้คุย เพื่อนที่พิบูลนะ แต่คนล่ะกลุ่มกัน จำชื่อไม่ได้ด้วย ก็เนียนคุยไปซะ สุดท้ายก็ทักชื่อผิดตามเคย   Foot in mouth  ก็แบบว่าเขามีแฝด เลยไม่รู้ว่าคุยอยู่กับใคร 555+  แต่ก็ดีใจที่เขาทักนะ  เพราะถ้าไม่ทักเราก่อน เราก็ไม่ทักหรอก ไม่ได้หยิ่งนะ แต่ไม่กล้า แบบกลัวทักผิด เพราะขนาดเขาทักเราก่อน เรายังทักผิดเลย 555+  โทษนะคร้าเพื่อนดาว  คิดถึงเหมือนกัน CoolCoolCool
ความสุข เท่ากับ ???????